برخيز و بده باده، چه جای سخن است؟

کامشب دهن تنگ تو، روزی من است!

ما را چو رخ خويش، می گلگون ده

کاين توبه ی من، چو زلف تو پر شکن است.....

< آخ جون... خدايا بازم اون حال و هوا... بازم اون ديوونگی... بازم اون عشق >

داشتم فراموشت می کردم اما باز دوباره ديدمت تو غم ها غوطه ور شدم ...چرا؟؟؟؟

نوشته : گلایه ها در ساعت ٧:٥٥ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢۸ مهر ،۱۳۸۳