اين روزا خودم که آشفته ام هيچ، قيافه ام که مثل علامت آفلاين ياهو شده هيچ، حتي کامپيوترم هم آشفته و در هم و برهمه!! دو ماهه که مي خوام دستمال بردارم و دستي به سر و روي کيس و مانيتورم بکشم، اين هيچ، بک گراند دسکتاپم عکس يه گلوله آبي در حال انفجاره!!! درست مثل خودم!! يه چيز تو مايه هاي بهت و سرگيجه از نوع پست مدرن... تموم آيکن هاي دسکتاپم قاطي و در هم و برهمه...اصلاً دليلش برام مشخص نيست که چرا معمولاً در آستانه ي تابستون اين قدر آشفتگي به سراغ کارام مياد...البته بگما...سواي اونا يه چيزي هم داره بدجوري عذابم مي ده. در واقع دقيق تر که بگم چند تا چيز...چند تا چيز ثابت و عذاب آور که گاهي فکر کردن بهشون آدمو مثل عکس اون گلوله آبي در حال انفجار مي کنه.

نوشته : گلایه ها در ساعت ۸:۱٧ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢۱ خرداد ،۱۳۸۳